คนกรุงเก่าเข้าป่า / มาโนช พุฒตาล

โอ้ เสียงอะไรดังได้อยู่ในรูหู

CROSSROADS SYNDROME

จะเข้าไปทำไม?... ผมเคยได้ยินชาวบ้านป่าอาศัยอยู่ริมแม่น้ำเงา จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตะโกนถามกัน “จะไปไหนเล่า?...” และได้ยินประโยคตอบว่า “จะเข้าไปในเงา” แสนจะฟังได้อารมณ์ ได้บรรยากาศลี้ลับพิสดาร แม่น้ำเงาไหลอยู่ในป่า...ป่าเขียวขจี...น้ำใสแจ๋ว...ใสดังกระจกเงา... ถามจริง ๆ เถอะ คุณไม่อยากลองไปนอนแช่น้ำให้เย็นฉ่ำอุราบ้างหรือครับ

แล้วไอ้ตัวผมมันอยากนอนเต็นท์เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อยู่ตึกก็เอาเต็นท์ไปกางนอนบนดาดฟ้า อยู่บ้านถ้ามีสนามหญ้าก็เอา อยู่สำนักงานก็เคยชวนเพื่อนร่วมงานที่ขี้เกียจกลับบ้านกางเต็นท์นอนกัน เอากระถางต้นไม้มาวางหัว – ท้ายเต็นท์เสริมบรรยากาศ เสียแต่ต้องเปิดแอร์ และจะนอนเต็นท์ของแท้... มันต้องเข้าป่า

มันไม่ใช่แค่นั้น...ไม่ใช่แค่...เข้าไปกางเต็นท์นอน

เข้าป่านั้นล้ำลึกถึงขั้นชำระจิตวิญญาณกันเลยทีเดียว

การเข้าป่าสามารถบำบัดโรคภัยไข้เจ็บ บำบัดกาย บำบัดใจ... ผมเคยลองเข้าป่าเพื่อเยียวยา หูป่วย!

ใช่แล้วครับ หูของผมป่วย

ความจริงเสียงวิ้ง ๆ บ้างก็ว่าเหมือนเสียงจิ้งหรีด บ้างก็ว่าเหมือนจักจั่นร้องกันระงมอยู่ในหูของเรา ในขณะที่คนอื่นเขาไม่ได้ยิน เราบ้าได้ยินอยู่คนเดียว รำคาญจนสติแตกไม่เป็นอันกินอันนอน ทำอะไรก็ไม่มีสมาธิ พาลปวดหัว รู้สึกอื้ออึงหาความสุขสงบในชีวิตไม่ได้ หนีไปไหนก็หนีไม่ได้ แท้ที่จริงมันคืออาการเจ็บป่วยอย่างหนึ่งของร่างกายเราทั้ง ๆ ที่ไม่มีเสียงใด ๆ เกิดขึ้นจริง ทางการแพทย์เรียกอาการนี้ว่า SUBJECTIVE TINNITUS

มันได้เกิดขึ้นกับ “ตัวผม” แล้วครับ แต่ผมจะขอเรียกอาการนี้ให้สุดเท่ว่า... “CROSSROADS SYNDROME”

มาโนช พุฒตาล